Two by Twos

Opgroeien binnen een geloofsgemeenschap zonder officiële naam

De Two by Twos zijn een internationale christelijke geloofsgemeenschap zonder officiële naam. De beweging wordt ook aangeduid als The Truth en The Way. In Nederland spreken leden vaak eenvoudigweg over de vrienden, de werkers en het geloof.

Ik groeide zelf binnen deze geloofsgemeenschap op.

In mijn jeugd hoorde ik de naam Two by Twos niet. Voor ons was het simpelweg het geloof. De mensen binnen de gemeenschap waren de vrienden. De rondreizende predikers waren de werkers. Pas veel later ontdekte ik dat dezelfde geloofsgemeenschap internationaal onder verschillende namen bekend is.

In mijn autobiografische roman De verloren zoon schrijf ik over hoe het was om als kind binnen deze wereld op te groeien en uiteindelijk mijn eigen weg buiten het geloof te zoeken.

Wat zijn de Two by Twos?

De Two by Twos vormen een internationale christelijke geloofsgemeenschap. Een opvallend kenmerk is dat de beweging geen algemeen gebruikte officiële naam heeft en veel bijeenkomsten niet in kerkgebouwen, maar bij leden thuis plaatsvinden.

De naam Two by Twos verwijst naar de manier waarop de predikers van de beweging doorgaans in tweetallen op pad gaan. Binnen de gemeenschap worden deze predikers werkers genoemd.

Zij hebben geen eigen gezin en trekken van plaats naar plaats. Ze bezoeken leden van de gemeenschap, houden evangeliebijeenkomsten en spreken tijdens conferenties en huisdiensten.

Binnen de gemeenschap zelf werd de naam Two by Twos in mijn jeugd echter niet gebruikt. Wij spraken over de werkers, de vrienden en het geloof.

De vrienden en de werkers

De vrienden zijn de leden van de geloofsgemeenschap.

De werkers zijn de mannen en vrouwen die zich volledig aan het geloof en de verkondiging daarvan hebben gewijd. Werkers verblijven vaak bij vrienden thuis. Daardoor maken zij niet alleen tijdens bijeenkomsten, maar ook in het dagelijks leven deel uit van de gemeenschap.

Als kind zag ik hen regelmatig. Sommige werkers kwamen jarenlang terug. Ze aten mee, bleven slapen en spraken tijdens diensten en bijeenkomsten.

Voor kinderen konden zij daardoor vertrouwde figuren zijn, maar tegelijkertijd vertegenwoordigden zij ook het gezag van het geloof.

Diensten bij mensen thuis

Veel bijeenkomsten van de Two by Twos vinden niet in kerkgebouwen plaats.

De zondagse diensten worden vaak gehouden in de huizen van leden. Stoelen worden in een kring of in rijen gezet. Er wordt gezongen, gebeden en uit de Bijbel gelezen. Tijdens bepaalde diensten worden ook brood en wijn gedeeld.

Voor mij als kind betekende dat dat geloof niet iets was waarvoor je alleen op zondag naar een kerk ging.

Het geloof zat letterlijk in de huiskamer.

Dezelfde tafel waaraan je at, kon ook de plaats zijn waar de zondagse dienst werd gehouden.

Conferenties

Naast de huisdiensten zijn er grotere bijeenkomsten, vaak conferenties genoemd. Families en werkers komen daar gedurende meerdere dagen bijeen.

In mijn jeugd gingen wij naar de conferentie in Putten.

Voor een kind was zo’n conferentie een bijzondere wereld op zichzelf. Er waren veel mensen, veel bijeenkomsten en duidelijke verwachtingen over hoe je je hoorde te gedragen.

Tegelijkertijd waren er ook gewone kinderervaringen: andere kinderen ontmoeten, rondlopen, spelen en proberen je plaats te vinden binnen de groep.

In De verloren zoon spelen deze conferenties een belangrijke rol.

Wat betekent ‘opstaan’?

Binnen de geloofsgemeenschap heeft het woord opstaan een bijzondere betekenis.

Tijdens evangeliebijeenkomsten kunnen mensen door letterlijk op te staan laten zien dat zij voor deze geloofsweg kiezen. Het is daarmee meer dan simpelweg uit een stoel opstaan: iemand verbindt zich openlijk aan het geloof.

Voor mij werd juist dat moment belangrijk.

Als kind voelde ik steeds sterker dat ik niet wilde doen wat van mij werd verwacht. De keuze om niet op te staan werd daarmee ook een eerste zichtbare vorm van verzet.

Opgroeien binnen de Two by Twos

Een geloof dat het dagelijks leven bepaalt

Wie binnen een sterke geloofsgemeenschap opgroeit, ervaart geloof niet alleen als een verzameling overtuigingen. Het bepaalt ook het dagelijks leven.

In mijn jeugd ging het bijvoorbeeld over kleding, gedrag, zondagse activiteiten, omgang met de buitenwereld en wat wel of niet passend werd gevonden. Televisie hoorde daar thuis niet bij.

Op school en daarbuiten zag ik ondertussen dat andere gezinnen heel anders leefden.

Zo ontstonden voor mij twee werelden: de wereld thuis en de wereld daarbuiten.

Opgroeien tussen twee werelden

Als kind koos ik niet voor deze geloofsgemeenschap. Ik werd erin geboren.

Dat verschil is voor mijn verhaal belangrijk.

Volwassenen kunnen bewust besluiten zich bij een geloof aan te sluiten. Een kind begint ergens anders. De wereld waarin je opgroeit voelt aanvankelijk als de enige werkelijkheid die er bestaat.

Pas later ontdek je dat andere mensen andere gewoonten, overtuigingen en regels hebben.

Voor mij leidde dat steeds vaker tot vragen:

Waarom geloven wij dit?
Waarom doen andere mensen het anders?
En waarom moet ik kiezen voor iets waarvoor ik zelf nooit heb gekozen?

Die vragen vormen een belangrijke rode draad in De verloren zoon.

Familie en geloof

Geloof en familie zijn binnen zo’n gemeenschap moeilijk van elkaar los te maken.

Wanneer vrijwel het hele gezinsleven met geloof verweven is, raakt een andere geloofskeuze ook de onderlinge verhoudingen. Dat maakt vertrekken of afstand nemen ingewikkelder dan alleen zeggen: ik geloof dit niet meer.

Het gaat ook over loyaliteit. Over ouders. Over broers en zussen. Over erbij horen. En over de vraag hoeveel ruimte er binnen een familie bestaat om verschillende keuzes te maken.

Ook daarom wilde ik mijn verhaal niet als een eenvoudige tegenstelling tussen goed en fout vertellen.

Is Two by Twos een sekte?

Het woord sekte roept sterke associaties op en wordt door verschillende mensen verschillend gebruikt. Ik gebruik het daarom terughoudend.

Mijn boek is geen wetenschappelijke beoordeling van de vraag of de Two by Twos als sekte moeten worden aangemerkt. Ik beschrijf wat ik zelf heb meegemaakt.

Daarbij komen kenmerken naar voren die mensen ook met gesloten of sterk naar binnen gerichte geloofsgemeenschappen associëren: duidelijke groepsnormen, een sterke rol van geloofsgezag, verwachtingen rond gedrag en een duidelijke grens tussen de eigen geloofswereld en de wereld daarbuiten.

Lezers kunnen daar zelf hun conclusies aan verbinden.

Zijn de Two by Twos nog actief?

De geloofsgemeenschap bestaat nog steeds en is internationaal actief.

De manier waarop mensen het geloof beleven, kan verschillen naar tijd, land, gezin en individuele persoon. Mijn ervaringen hebben vooral betrekking op mijn eigen jeugd en op de mensen en omstandigheden die ik persoonlijk heb meegemaakt.

Daarom pretendeert De verloren zoon niet te beschrijven hoe iedere huidige deelnemer de gemeenschap ervaart.

Het is mijn verhaal.

De Two by Twos in De verloren zoon

In De verloren zoon staat niet de geschiedenis van een geloofsbeweging centraal, maar een kind dat binnen die beweging opgroeit.

De lezer ziet de wereld aanvankelijk door zijn ogen: de huisdiensten, de conferenties, de werkers, de Bijbelverhalen en de angst om iets verkeerd te doen. Maar ook de nieuwsgierigheid naar de wereld daarbuiten.

Naarmate hij ouder wordt, groeit het verzet.

Het geloof verdwijnt niet op één moment uit zijn leven. Ook nadat hij afstand neemt, blijven familie, herinneringen en oude overtuigingen aanwezig.

Daarmee gaat het boek uiteindelijk niet alleen over geloof. Het gaat ook over identiteit, familie, vrijheid en de vraag hoe een jeugd blijft doorwerken in een mensenleven.

Over De verloren zoon

De verloren zoon is de autobiografische roman van Anton Saman over zijn jeugd binnen de Two by Twos en zijn zoektocht naar een eigen leven.

Titel: De verloren zoon
Auteur: Anton Saman
Genre: autobiografische roman
Uitgever: Uitgeverij Calidris
Verschijning: naar verwachting november 2026
Taal: Nederlands

Veelgestelde vragen over de Two by Twos

  • De beweging heeft geen algemeen gebruikte officiële naam. Binnen de gemeenschap spreken mensen onder meer over de vrienden, de werkers, het geloof of de waarheid. Internationaal komen benamingen voor als Two by Twos, The Truth en The Way.

  • De rondreizende predikers binnen de gemeenschap worden werkers genoemd. Zij wijden hun leven aan het geloof en aan de verkondiging ervan en werken vaak in tweetallen.

  • Veel diensten vinden plaats in woningen van leden. Daarnaast zijn er grotere bijeenkomsten en conferenties.

  • Tijdens evangeliebijeenkomsten kan iemand door op te staan zichtbaar maken dat hij of zij voor deze geloofsweg kiest.

  • Ja, maar het is geen geschiedenisboek over de beweging. Het is een autobiografische roman over iemand die als kind binnen deze geloofsgemeenschap opgroeit.

  • Anton Saman groeide als kind binnen de geloofsgemeenschap op. In De verloren zoon beschrijft hij hoe hij zich er als jongere steeds meer tegen verzette en uiteindelijk zijn eigen weg koos.

  • Meer informatie over het verhaal, de auteur, verschijningsdatum, interviews en bestelmogelijkheden staat op de pagina over De verloren zoon.

Op de hoogte blijven

Wilt u weten wanneer De verloren zoon verschijnt, of wanneer er een lezing of boekpresentatie plaatsvindt? Neem dan contact op of volg Anton op LinkedIn.